Ubachs/Weersch fraai op winst!

De veertiende editie van de rally Dresden-Breslau leverde diverse verrassingen op. Inclusief de uiteindelijke winnaars: Maurice en Maurice uit ons Limburgse Valkenburg!

De zwarthemden van Team 4×4 Service Valkenburg wachtten nerveus in de buurt van de finish. Voor hun gele Toyota , waarmee ze vorig jaar nog derde werden in de zwaarste amateurrally van Europa, was een zware rallyweek achter de rug. Nervositeit. Wie komt als volgende binnen? En met welke tijd? Zal het de Toyota van Jork Neese zijn? Die had Breslau al eens gewonnen. Weet hoe het gaat en is slim. Of zal Henrik Strasser met zijn haast onherkenbare Mercedes-Benz Gen ook ex-winnaar de overwinning nog in de wacht kunnen slepen? En wat te denken van de Hongaar Atilla Nagy? Die was vorig jaar toch voor Maurice Ubachs en Maurice van Weersch geëindigd? Er was er maar één, waar de Valkenburgers niet bang voor hoefden te zijn en dat waren de winnaars van vorig jaar, Haehle/Braun, want die waren met hun Suzuki niet eens komen opdagen! Afwachten dus. Zodra de Toyo van Neese over de meet komt, worden ze door een tv-team belaagd. De groep rond ‘M&M’ is gespannen. Welke tijd heeft Neese op de laatste proef gereden? De teams vooraan in de wedstrijd lagen erg dicht bij elkaar voor de laatste etappe. Alles kon nog veranderen! ‘Weet iemand de tijd van Neese?’ Geen antwoord. Dat weten alleen de dames aan de finish, die met de stopwatch zijn tijd klokten. Ook Strasser’s ‘Lila Q’ scheurt, door een stofwolk omhuld, over de finish. Hij of wij? Of toch Neese? De winnaar van het totaalklassement heeft z’n Unimog al naast de gele Toyota van ‘M&M’ geparkeerd. Het ding is groot, vies en bloedjesnel. Nog nooit voorgekomen, dat een vrachtwagentje de rally Dresden-Breslau heeft gewonnen! Liet maar liefst 148 4×4’s en 49 trucks achter zich! De alarmbellen hadden bij de 4×4-rijders al lang moeten gaan rinkelen, toen de twinturbo middenmotor Unimog van de gebroeders Hellgeth (D) met meer dan 30 minuten voorsprong op de eerste 4×4 over de finish kwam. Alle stempels waren bovendien binnen! Beide winnende teams hadden bovendien nog een flinke fout begaan, want ze dachten dat een CP, vlak voor de finish, het eind van de wedstrijd betekende en parkeerden daardoor hun voertuigen in ‘niemandsland’ tussen de CP en de werkelijke finish. Maar de klok tikte intussen wel door. Als de fout wordt ontdekt, gaan de helmen weer op, de auto’s worden gestart en dan heeeel snel over de echte finish! En dan is het dus wachten geblazen (zie boven)! En ook heb je tijd om de afgelopen dagen eens even de revue te laten passeren. Zwaar was ie, de Breslau 2008. Een flinke aanslag op mens en materieel. Kapotte schokdempers, stabilisatorstangen die als luciferhoutjes braken, maar ook assen die de strijd opgaven op de deels betonharde pistes. En zoals in 2006 was het ook weer hartstikke droog! En dat betekent dus stof. Veel stof! Rijden ‘in the blind’ en maar hopen, dat je nergens tegenop zou rijden. Toch was er hier en daar nog wel wat modder te vinden, alsmede een paar diepe doorwadingen. De proloog liet al een beetje zien, wat er te verwachten viel. Daar in Dresden was een spectaculair parcours opgebouwd met steile bochten, waterputten en een stukje dwars door een oud gebouw. Spannend voor de rijders, maar zeker ook voor de talloze toeschouwers. De showstart op zondag op de historische Augustusbrücke was als uit een sprookje en rally legende Walter Röhrl was erbij om de deelnemers een goede reis te wensen. Vanuit Dresden volgde meteen een verbindingsetappe van zo’n 130 kilometer en dan ging het ‘de tropen’ in. Sponsor ‘Tropical Islands’ tracteerde de deelnemers op een stukje van de wedstrijd, waarbij velen aan Afrika moesten denken. Maar daarmee was het toeristische gedeelte van de Breslau rally wel achter de rug. Vanuit het Duitse Brandenburg ging de rit naar Polen. De zozeer gevreesde pistes en moddergaten lagen in het verschiet. En de organisatie had voor enkele verrassingen gezorgd. Eén van de proeven ging dwars door de stad Zagan. En heel zichtbaar had de politie daar een snelheidsradar opgesteld en zette alle deelnemers op de gevoelige plaat. Daar waren de deelnemers niet zo blij mee! Maar ’s avonds in het bivak kwam de aap uit de mouw: iedereen kreeg een foto van zijn auto en de snelste van z’n klasse kreeg zelfs een beker overhandigd. Mooie grap wel! Minder grappig, maar wel serieus waren de zompige stukken, die de deelnemers wachtten. Maar daar moest de lier hulp bieden. Ook een bevriende truckracer bleek soms een uitkomst en je bent er vaak sneller mee los dan met een lier. Maar in een dichte stofwolk achter zo’n truck hangen, is ook bepaald geen pretje. Eén deelnemer bracht het zo onder woorden: ‘Er zijn twee rallies. Eén vóór en één achter de trucks.’ Aan het eind van de rally klopte dat evenwel niet helemaal meer, want tenslotte was de winnaar van het algemeen klassement een vrachtwagentje (Unimog). Voor de organisatoren kwam de winst van de Mog eveneens als een verrassing. Toch had organisator Klaus Leihener een beker voor de onverwachte winnaar van het algemeen klassement beschikbaar, die hij Jürgen en Andreas Hellgeth overhandigde. Plaats twee algemeen, maar snelste 4×4 waren Maurice Ubachs en Maurice van Weersch met hun gele Toyota, die heel knap vlak voor de Duitsers Neese en Strasser finishten. Het is te hopen, dat de organisatoren de mix van geweldige sportieve prestaties, familietreffen en feest ook voor de toekomst zal weten te behouden. Het zal ongetwijfeld het toch al grote deelnemersveld uit Nederland alleen nog maar helpen toenemen. In Valkenburg is dit jaar in ieder geval nog lang gefeest…